Een oven, een 50ste verjaardag, veel potten en een paar te triestige planten
Time flies when you’re… euh… met alles tegelijk bezig.
Atelier Delight begint intussen echt vorm te krijgen. Niet alleen in ons hoofd (waar het al maanden een volledige sitcom is), maar ook in het echte leven.
Want dat is misschien wel onze grootste les van de voorbije weken: je kan niet alles zelf. We dénken van wel, maar helaas pindakaas. En eerlijk? Dat geeft ook rust. Wij moeten niet alles kunnen. Wij moeten vooral goed kiezen… én blijven zwemmen.
Een oven, een verjaardag en een vleugje Spanje
Fabienne heeft niet stilgezeten. Ze was druk aan het sparen voor een nieuwe oven, maar zoals dat gaat met alles bij Atelier Delight, kwam daar een "klein praktisch detail" bij: plaats maken, leidingen verplaatsen, schuiven met het leven… ruimte creëren dus. Maar: de oven is besteld. Feest.
En die oven kwam er niet alleen dankzij sparen, maar ook dankzij vrienden. Fabienne werd 50 en een paar van die allerleukste mensen hebben meegeholpen om die droom dichterbij te brengen.
We vierden haar verjaardag in Spanje met haar leukste vrienden (waaronder ik, de andere Dory). Er zijn ergere plekken. Je drinkt, eet en geniet. En natuurlijk begin je je dan af te vragen: als ons concept zo klopt en dit hier zo klopt… zou Atelier Delight ooit ook in het buitenland (lees: Spanje) kunnen bestaan? Hoe waanzinnig tof zou dat zijn. Olé.
Veel potten & triestige planten
Bij Anûk was het ondertussen vooral… potten. Veel potten. In veel kleuren. Met veel soorten verf. De ene al wat mooier dan de andere. Maar hé… testen hoort erbij.
Het enige "probleem" is dat je dan ineens met véél gerestylede potten zit. En potten zonder planten zijn zoals een apero zonder hapjes: het kan, maar het is gewoon niet juist. Net zo min als aperohapjes in plastic potjes laten zitten. Enfin… dit terzijde. Dus ja: er moeten weer nieuwe planten komen.
En dan waren er nog de planten zelf. Planten groeien blijkbaar… trager dan in ons hoofd. En niet elke plant is blij met een verpotbeurt van Anûk. Blijkt.
Het vermenigvuldigen van planten leek in theorie ook een koud kunstje. In praktijk staan er momenteel een paar exemplaren zó triestig bij dat ik er zelf verdrietig van word. Alsof ik persoonlijk gefaald heb in mijn rol als plantenmoeder. En dat komt toch wel binnen…
— · —
Misschien is dát ook wat deze weken ons hebben geleerd: niet elke pot wordt direct mooi, niet elke plant blijft staan, en niet elke droom past meteen door de deur (zie: oven). Maar als je blijft proberen, schuiven en lachen …komt er meer dan je denkt.
